O soli, najstarsze relacje o żupach krakowskich

Żupy krakowskie w Wieliczce i Bochni od setek lat wzbudzają nie gasnący podziw i stanowią obiekt zainteresowania przyjezdnych z całego świata. Już od wieku XV kopalnie wielicka i bocheńska były sławione w poezji i prozie, a także opisywane w relacjach urzędowych w języku łacińskim. Marcin Starzyński w książce O soli, najstarsze relacje o żupach krakowskich, przekazuje polskiemu czytelnikowi zbiór owych poetyckich, prozatorskich i urzędniczych relacji przetłumaczonych na język polski, co pozwala zapoznać się z nimi czytelnikowi nie znającemu języka Cycerona. (..) Część źródłowa książki obejmująca XV-XVII wieczne relacje o krakowskich salinach poprzedzona została obszernym wstępem, w którym czytelnik może znaleźć wiele informacji o autorach wybranych tekstów, o tłumaczeniach, znajdziemy tu również bogatą bibliografię odnoszącą się do zamieszczonych źródeł. Przedstawione relacje autor dzieli na trzy kategorie opisy urzędnicze, relacje prozatorskie i obrazy wyobraźni poetyckiej.